greenhealth-logo-top

Εσωτερικοί χώροι είναι τα γραφεία, καταστήματα, δημόσιες υπηρεσίες, ξενοδοχεία ακόμα και κατοικίες.

Στους παραπάνω χώρους τοποθετούμε συνήθως, φυτά, σε γλάστρες ή ζαρντινιέρες που μπορεί να είναι κινητές από πλαστικό ή άλλα υλικά ή σταθερές (εντοιχισμένες).

Σημαντικοί παράγοντες για την ανάπτυξη των φυτών, όπως ο φωτισμός, ο αερισμός και η θερμοκρασία είναι σε εντελώς διαφορετικά επίπεδα από αυτά στους εξωτερικούς χώρους.

Σχεδόν όλα τα φυτά που απαντώνται αυτοφυή στο φυσικό περιβάλλον της Μεσογείου δεν μπορούν να ευδικιμήσουν στους εσωτερικούς χώρους.

Αντίθετα πολλά τροπικά φυτά μπορούν να ζήσουν και να αναπτυχθούν ικανοποιητικά. Προφανώς οι συνθήκες στο τροπικό δάσος μοιάζουν με αυτές των εσωτερικών χώρων. Η υγρασία της ατμόσφαιρας είναι αυτή που συνήθως δεν είναι ικανοποιητική και δημιουργεί προβλήματα στα φυτά.

Τα φυτά εσωτερικού χώρου μπορούμε με βάση τα βοτανολογικά τους χαρακτηριστικά να τα κατατάξουμε στις παρακάτω κατηγορίες :

  •   Φυλλώδη φυτά στα οποία το κύριο διακοσμητικό στοιχείο είναι το φύλλωμα. Εκτός από τις ποικιλίες με πράσινο φύλλωμα έχουμε και χρυσόφυλλες  ή ‘’πανασέ’’ ποικιλίες. Τα φυτά αυτά σπάνια ανθίζουν στον εσωτερικό χώρο πχ. Δράκαινες.
  •   Ανθοφόρα φυτά.  Καλλιεργούνται για τοεντυπωσιακό τους άνθος. Πολύ γνωστό φυτό το σπαθίφυλλο. Είναι κατά κανόνα πιό δύσκολα στην συντήρηση τους από τα προηγούμενα.
  •   Παχύφυτα ή κακτοειδή. Κύριο διακοσμητικό στοιχείο είναι οι σαρκώδεις ιστοί τους (φύλλα και βλαστοί) και η μορφή τους που είναι ‘’ξένη’’ με το φυσικό περιβάλλον της χώρας μας.

Οι γλάστρες που θα χρησιμοποιήσουμε μπορεί να είναι των παρακάτω ειδών :

  •   Κοινές πλαστικές ή πήλινες με οπή στο κάτω μέρος για να φεύγουν τα παραπανίσια νερά του ποτίσματος και πιατάκι για να μένουν τα νερά αυτά και να μήν δημιουργούν προβλήματα στο δάπεδο.
  •   Αυτοποτιζόμενες κυρίως πλαστικές που μπορεί να είναι επενδεδυμένες με κάποιο άλλο υλικό όπως ανοξείδωτο, αλουμίνιο ή ξύλο. Δεν έχουν οπή στην βάση και πιατάκι. Δεν μπορούν να δημιουργήσουν προβλήματα στο δάπεδο και έχουν μεγάλη αυτονομία στο πότισμα. Αυτό επιτυγχάνεται με διπλό πάτο στο κάτω μέρος όπου σχηματίζεται μία μεγάλη αποθήκη νερού. Το πότισμα γίνεται από ειδική υποδοχή που έχει και μετρητή της στάθμης του νερού στην αποθήκη. Το εδαφικό μίγμα παίρνει όσο νερο χρειάζεται έτσι ώστε στην επιφάνεια να φαίνεται στεγνό αλλά σε κάθε επίπεδο προς τα κάτω να υπάρχει όλο και μεγαλύτερη υγρασία και στο κάτω μέρος το εδαφικό μίγμα να πλησιάζει τον κορεσμό. Το ριζικό σύστημα του φυτού επιλέγει σε πιό βάθος θα αναπτυχθεί.  
  •   Σταθερές, εντοιχισμένες  ζαρντινιέρες. Εδώ θα πρέπει να υπάρχει μόνωση των τοιχωμάτων και του πάτου της ζαρντινιέρας και μέριμνα ώστε να φεύγουν τα περισσέματα του νερού του ποτίσματος. Διαφορετικά θα τοποθετήσουμε στον πάτω πορώδες υλικό όπως ελαφρόπετρα ή χαλίκι, ύστερα ένα ειδικό γεωύφασμα και μετά το εδαφικό μίγμα. Ένα σύστημα, ανάλογο με αυτό της αυτοποτιζόμενης γλάστρας, θα μας δείχνει την στάθμη του νερό στο πορώδες υλικό. Τοπότισμα θα πρέπει να είναι τέτοιο ώστε η στάθμη του νερού να μήν φτάνει στο εδαφικό μίγμα.
  •   Ζαρντινιέρες υδροκαλλιέργειας. Μπορεί να είναι σταθερές ή κινητές αλλα πάντα χωρίς οπή και αποστράγκιση. Δεν χρησιμοποιείται εδαφικό μίγμα αλλά ένα αδρανές υλικό το λέκκα που είναι βώλοι από ψημένη άργιλο. Τα φυτά αγοράζονται επίσης μεγαλωμένα σε λέκκα. Ουσιαστικά οι ρίζες κολυμπούν στο νερό και παίρνουν θρεπτικά στοιχεία μόνο από λιπάσματα.

Τα φυτά εσωτερικού χώρου δεν τα φυτεύουμε σε κοινό κηπόχωμα. Χρησιμοποιούμε έτοιμα εδαφικά μίγματα που κυκλοφοτούν στο εμπόριο ή κατασκεύαζουμε μόνοι μας ένα μίγμα το οποίο μπορεί να αποτελείται από τα παρακάτω συστατικά :

  •   Τύρφη ή φυλλόχωμα σε ποσοστό 35 %
  •   Περλίτης σε ποσοστό 15 %
  •   Κηπευτικό χώμα σε ποσοστό 40%
  •   Χούμος σε ποσοστό 10 %
  •  Λιπάσματα

Το εδαφικό μίγμα παρασκευάζεται με καλή μίξη των συστατικών.

Σε περίπτωση που το κηπόχωμα είναι πολύ βαρύ αυξάνουμε τα ποσοστά της τύρφης και του περλίτη. Αν είναι πολύ ελαφρύ τα μειώνουμε.

Οι εργασιες της φύτευσης μπορεί να γίνουν σε όλες τις εποχές του έτους. Η καλύτερη εποχή είναι η άνοιξη.  Επίσης καλά είναι να αποφεύγεται το καλοκαίρι.

Τα φυτά πρέπει να μεταφέρονται με κλειστά φορτηγά τα οποία κατά το καλοκαίρι πρέπει να αερίζονται ικανοποιητικά. Οι εργασίες της φύτευσης όταν γίνονται σε εξωτερικούς χώρους πρέπει να σταματούν όταν η θερμοκρασία είναι μικρότερη από 5 oC ή μεγαλύτερη από 32 oC. 

Τό εδαφικό μίγμα κατά την φύτευση  δεν πρέπει να είναι πολύ στεγνό ή πολύ υγρό. Φροντίζουμε να είναι στο ‘’ρόγο’’ του.

Τα φυτά αγοράζονται φυτεμένα σε γλάστρες φυτωρίου. Είναι συνήθως μικρές για να μεταφέρονται εύκολα και φθηνές για λόγους οικονομίας. Η εργασία της φύτευσης είναι ουσιαστικά μία μεταφύτευση από την γλάστρα του φυτωρίου στην γλάστρα που έχει επιλεγεί με κριτήρια την καλή ανάπτυξη των φυτών αλλά και την αισθητική του χώρου.

Το μέγεθος της γλάστρας είναι ένα σημαντικό θέμα που πρέπει να μας απασχολήσει.

Η φύτευση νέων φυτών ή η μεταφύτευση παλιών φυτών σε μεγαλύτερεςγλάστρες ή σε νέες που ταιριάζουν καλύτερα στον χώρο γίνεται με τα παρακάτω βήματα :

  •   Ελέγχουμε την οπή στην νέα γλάστρα.
  •  Τοποθετούμε μία πλαστική σίτα στην οπή ώστε να μην φεύγει τοστραγγιστικό υλικό.
  •  Τοποθετούμε στραγγιστικό υλικό που μπορεί να είναι ελαφρόπετρα ή χαλίκι χονδρό. Το πάχος τουανάλογα με το μέγεθος της γλάστρας μπορεί να είναι 5 – 10 εκ.
  •  Τοποθετούμε γεωύφασμα πάνω απότο στραγγιστικό υλικό.
  •  Τοποθετούμε μία ποσότητα εδαφικού μίγματος τέτοια ώστε να τοποθετηθεί ύστερα το φυτό και η πάνω επιφάνεια της μπάλας χώματος να είναι στο ύψος που πρέπει χωρίς να παραχωθεί ή να είναι πολύ ψηλά σχετικά με τα τοιχώματα της νέας γλάστρας.
  •   Αναποδογυρίζεται η παλιά γλάστρα με προσοχή κρατώντας με ανοιχτή την παλάμη μας τον βλαστό και την πάνω επιφάνεια της μπάλας του χώματος.
  •   Με ελαφρά χτυπήματα στον πάτο της γλάστρας, με το άλλο χέρι, αποχωρίζεται το φυτό με την μπάλα του χώματος (ριζικό σύστημα και χώμα σε σχήμα της γλάστρας) από την γλάστρα.
  •   Τοποθετούμε το φυτό στο κέντρο της νέας γλάστρας.
  •   Σε περίπτωση που δεν είναι το φυτό καλά ‘’γλαστρωμένο’’ η μπάλα χώματος μπορεί να διαλυθεί γιαυτό χρειάζεται μεγάλη προσοχή σους χειρισμούς. Σε περίπτωση που το φυτό έχει μείνει πολύ στην γλάστρα και υπάρχει ένα στρώμα ριζών γύρω από την μπάλα χώματος τότε καλά ειναι να αφαιρείται με κλάδεμα. Επίσης σε περίπτωση που μεταφυτεύουμε σε ίδιας διατομής γλάστρα μπορούμε να αφαιρέσουμε και λίγο χώμα γύρω από την μπάλα ώστε να γίνει καλύτερη η φύτευση.
  •   Ακολουθεί γέμισμα του κενού με εδαφικό μίγμα μέχρι 3 – 5 εκ. Κάτω από την πάνω πλευρά της νέας γλάστρας.
  •   Πιέζουμε το νέο χώμα και όχι την μπάλα χώματος ώσπου να μην υπάρχουν κενά και να γίνει ένα σώμα το νέο χώμα με το παλιό και τα τοιχώματα της γλάστρας.
  •   Ακολουθεί άφθονο πότισμα.
  •   Λίπανση με πλήρες λίπασμα θα βοηθήσει τα φυτά να ριζοβολίσουν και να αποκατασταθούν οι βλάβες στο ριζικό σύστημα που είναι αναπόφευκτες κατά την φύτευση.

Όλα ταπαραπάνω αφορούσαν σε φύτευση σε κοινό φυτοδοχείο. Τα αυτοποτιζόμενα φυτοδοχεία ανάλογα με τον τύπο τους παρουσιάζουν κάποιες διαφορές. Τις περισσότερες φορές αντί για οπή στο κάτω μέρος έχουμε έναν μηχανισμό που μοιάζει με χωνί. Από εκεί γίνεται το πότισμα και το νερό πηγαίνει κατευθείαν στον πάτο της γλάστρας. Ένας μετρητής μας δείχνει που είναι η στάθμη του νερού για να σταματάμε το πότισμα πριν η στάθμη του περάσει το πορώδες υλικό και φτάσει το εδαφικό μίγμα.

Πολλές φορές είναι απαραίτητη μία υποστύλωση προκειμένου το φυτό να σταθεί όρθιο. Αυτή η υποστύλωση γίνεται με καλάμια, πηχάκια πλαστικά ή ξύλινα, μεταλικούς πασάλους επενδεδυμένους με πλαστικό συνήθως πράσινο κ.α. Για την υποστύλωση μερικών ειδών φυτών όπως σεφλέρα, συγκόνιο, κλπ. χρησιμοποιούμε πλασικούς πασάλους επενδεδυμένους με βρύα.

Οι γλάστρες τοποθετούνται στην οριστική τους θέση. Σε περίπτωση που οι συνθήκες στην οριστική τους θέση δεν είναι πολύ καλές συνιστάται προσωρινά η τοποθέτηση σε άλλο σημείο για μερικές μέρες. Συνιστώνται επίσης ψεκασμοί του φυλλώματος με καθαρό νερό.

Γενικά μία θέση σε έναν εσωτερικό χώρο είναι κατάλληλη για τοποθέτηση φυτού όταν :

  •         Δεν υπάρχουν ρεύματα αέρα.
  •         Ο φωτισμός είναι ικανοποιητικός.
  •         Δεν υπάρχουν πολύ κοντά θερμαντικά σώματα ή κλιματιστικά.

Όπως ένας κήπος μετά την κατασκευή του παραδίδεται στον πελάτη μετά από ένα συμφωνημένο χρονικό διάστημα κατά τοοποίο ο κατασκευαστής είναι και συντηρητής, έτσι και σε ένα έργο εγκατάστασης φυτών σε έναν εσωτερικό χώρο, υπάρχει ένα διάστημα τουλάχιστον 2 μηνών όπου ο εγκαταστάτης είναι και συντηρητής. Μετά το χρονικό αυτό διάστημα τα φυτά που πιθανόν δεν έχουν εγκατασταθεί καλώς αντιακθίσταται με νέα και γίνεται η παράδοση του έργου.

Οι συνθήκες φωτισμού, θερμοκρασίας, αερισμού και υγρασίας της ατμόσφαιρας έχουν μελετηθεί πριν τοποθετηθούν τα φυτά.

Επειδή όμως κάτι μπορεί να μην εκτιμήθηκε σωστά ή κάτι να άλλαξε ο συντηρητής οφείλει να παρεμβαίνει αλλάζοντας κάποια από τις παραπάνω συνθήκες ή αλλάζοντας θέση σε κάποια φυτά.

Για παράδειγμα σε συνθήκες κακού φωτισμού μπορούμε να τοποθετήσουμε ειδικούς λαμπτήρες.

Μπορούμε να μειώνουμε την υπερβολική λειτουργία της κεντρικής θέρμανσης που ρίχνει πολύ την υγρασία της ατμόσφαιρας.

Είναι η πιο βασική εργασία συντήρησης των φυτών και καθορίζει την συχνότητα των επισκέψεων του συντηρητή.

Οι ανάγκες των φυτών στους εσωτερικούς χώρους είναι σαφώς μικρότερες από τις αντίστοιχες στους εξωτερικούς λόγω μειωμένης εξατμισοδιαπνοής.

Οι ανάγκες σε νερό και η συχνότητα των ποτισμάτων καθορίζονται από το είδος, το μέγεθος, το στάδιο ανάπτυξής των φυτών, το εδαφικό μίγμα και λιγότερο από την εποχή του έτους.

Οι ιδιαίτερες συνθήκες του κτιρίου όπως η θερμοκρασία, ο κλιματισμός, ο φωτισμός παρουσιάζουν μία μικρή διαφοροποίηση από κτίριο σε κτίριο.

Η ιδιαίτερη θέση κάθε φυτού μέσα στο κτίριο επίσης παρουσιάζει διαφορές. Δίπλα σε ένα τζάμι που έχει πολύ φως το φυτό χρειάζεται περισσότερο νερό από ότι σε θέσεις με λίγο φωτισμό.

Το μέγεθος της γλάστρας και η κατασκευή της (αν είναι αυτοποτιζόμενη ή όχι) καθορίζουν την συχνότητα των ποτισμάτων.

Οι αυτοποτιζόμενες και οι μεγάλες γλάστρες έχουν μεγαλύτερη αυτονομία όσον αφορά το πότισμα από τις κοινές και μικρές γλάστρες.

Σε εντοιχισμένες μεγάλες ζαρντινιέρες σε εσωτερικούς χώρους ή σε αίθρια μπορεί να εγκατασταθεί σύστημα αυτομάτου ποτίσματος με σταγόνες. Αρκεί να υπάρχει στράγγιση και παροχή νερού.

Στις γλάστρες το πότισμα γίνεται με το κλασικό ποτιστήρι από τον συντηρητή.

Η λίπανση είναι και στην συντήρηση των φυτών εσωτερικού χώρου μία από τις βασικές εργασίες. Βασικά ισχύει ότι έχουμε πει στην λίπανση στην συντήρηση του κήπου.

Η λίπανση εδώ κύριο στόχο έχει την ανάπτυξη της βλάστησης συνεπώς κυριαρχεί η αζωτούχος λίπανση.

Χρησιμοποιούνται κοκκώδη λιπάσματα στην επιφάνεια του εδαφικού μίγματος ή υδατοδιαλυτά διαλυμένα στο νερό με το ποτιστήρι. 

Μία λογική συχνότητα είναι κάθε 1 – 2 μήνες.

Και τα φυτά εσωτερικού χώρου προσβάλλονται από εχθρούς και ασθένειες.

Κοκκοειδή, τετράνυχοι, σήψεις ριζών είναι οι πιο συνηθισμένες προσβολές.

Η αντιμετώπισή τους είναι επιβεβλημένη.

Η εφαρμογή μπορεί να είναι πολύ δύσκολη μέσα σε έναν εσωτερικό χώρο. Απαιτείται ένας χώρος έξω από το κτίριο συνήθως όπου θα μεταφερθούν τα φυτά για να γίνει ο ψεκασμός παράλληλα ενδεχομένως με άλλες εργασίες συντήρησης.

Γίνεται όλες τις εποχές. Αφορά κυρίως :

  •         Απομάκρυνση ξηρών φύλλων.
  •         Αφαίρεση ξηρών κλάδων.
  •        Έλεγχος του όγκου της βλάστησης.
  •        Ανανέωση με αυστηρό κλάδεμα των πολύ γερασμένων φυτών.
  •        Διατήρηση σχήματος σε φυτά με σχήμα.
  •        Διαίρεση τούφας σε φυτά όπως ζάμια, αγλαόνημα, σπαθίφυλλο.

Εύκολα διαπιστώνει κανείς, ότι μετά από μερικές εβδομάδες από την στιγμή που ένα φυτό τοποθετείται σε έναν εσωτερικό χώρο, ακόμα και τον πιο καθαρό και πολυτελή, αρχίζουν να συσσωρεύονται πολλοί ρύποι στην επιφάνεια των φύλλων του.

Οι ρύποι αυτοί (σκόνη και καυσαέρια) εμποδίζουν, από την μία, τις λειτουργίες του φυτού όπως αναπνοή και φωτοσύνθεση. Από την άλλη δημιουργούν μία πολύ άσχημη εικόνα στον χώρο. Η κακή ανάπτυξη του φυτού θα είναι το βέβαιο αποτέλεσμα αυτών των ρύπων.

Αυτό που στην φύση κάνει η βροχή καλούμαστε στον εσωτερικό χώρο να το εντάξουμε στο πρόγραμμα συντήρησης των φυτών.

Μπορούμε να κάνουμε κάτι από τα παρακάτω :

  •         Στεγνό καθάρισμα με φτερό.
  •        Καθάρισμα των φύλλων ένα – ένα, σε φυτά με σκληρά, μεγάλα φύλλα όπως οι δράκαινες επί τόπου. Χρησιμοποιούμε βρεγμένο vetex το οποίο ξεπλένουμε σε κουβά με καθαρό νερό.
  •       Πλύσιμο των φύλλων με ψεκασμό με θερινό πολτό και ξέπλυμα με ψεκασμό με καθαρό νερό.
  •       Γυάλισμα των φύλλων με ειδικά γυαλιστικά έλαια πρέπει να γίνεται μετά τον καθαρισμό.

Μετά από χρόνια το ριζικό σύστημα του φυτού θα καταλάβει ολόκληρο τον όγκο της γλάστρας και η ανάπτυξή του έχει πρόβλημα.

Στην περίπτωση αυτή έχουμε δύο επιλογές :

  •    Μεταφύτευση σε μεγαλύτερη γλάστρα με ελαφρύ κλάδεμα των ριζών που έχουν τυλίξει την μπάλα χώματος.
  •   ‘‘Μεταφύτευση’’ στην ίδια γλάστρα με κλάδεμα των ριζών που περιβάλλουν την μπάλα χώματος και προσθήκη νέου εδαφικού μίγματος.

Μπορεί να γίνει όλες τις εποχές με καλύτερη εποχή την άνοιξη. 

Η τύρφη που είναι το κύριο συστατικό των εδαφικών μιγμάτων μετά από μήνες αρχίζει να αποδομείται και η στάθμη του χώματος πέφτει βαθμιαία.

Απαιτείται τακτική συμπλήρωση από πάνω.

Πολλές φορές βγαίνει το φυτό με την μπάλα του χώματος και το χώμα προστίθεται στην κάτω μέρος της γλάστρας.

Χλοοτάπητας-Γενικά

Ο χλοοτάπητας θεωρείται απαραίτητο κομμάτι για κάθε κήπο για τους παρακάτω λόγους:

  • είναι πολύ ωραίος αισθητικά.
  • Αποτελεί συνέχεια των διαδρόμων και των πλακόστρωτων ώστε να μπορεί να χρησιμοποιηθεί στην ανάγκη ως επέκτασή τους.
  • Μπορεί να είναι χώρος παιχνιδιού κυρίως για παιδιά.
  • Δίνει στον κήπο λιτότητα και απλότητα και ενότητα.
  • Είναι χώρος ‘’καθαρός’’ και σε χώρους όπου απαιτείται ιδιαίτερη ασφάλεια διευκολύνει.

Τα μειονεχτήματα του είναι :

  • Μεγάλη δαπάνη για την εγκατάστασή του κυρίως για το σύστημα άρδευσης.
  • Κατανάλωση μεγάλων ποσοτήτων νερού.
  • Απαιτεί επίσκεψη κηπουρού τουλάχιστον μία φορά την εβδομάδα. Ένας κήπος χωρίς χλοοτάπητα μπορεί να συντηρηθεί και με μία επίσκεψη κάθε 15 μέρες.
  • Στην Νότια Ελλάδα οι κλιματικές συνθήκες δεν είναι ευνοϊκές για την ανάπτυξη του χλοοτάπητα.
  • Στην Βόρεια Ευρώπη αντιθέτως ο χλοοτάπητας είναι μία φυσική κατάσταση.

Τα είδη

Υπάρχουν πολλά είδη φυτών, ποικιλίες και μείγματα ειδών και ποικιλιών που χρησιμοποιούνται για την κατασκευή χλοοτάπητα.

Μία συνήθης ταξινόμηση χωρίζει τα είδη σε χειμωνιάτικα και καλοκαιρινά.

Χειμωνιάτικα είδη

Αειθαλή, ψυχρόφιλα, εδαφοκαλυπτικά φυτά.

Διάφορα είδη φεστούκας (F. Arundinacea, F. Rupra, κ.ά.) πολλές ποικιλίες τους, είτε μόνα τους είτε σε μίγματα με άλλα φυτά (Poa Pratensis, Poa Trivialis, Lolium Perenne, Agrostis, κλπ.).

Συνηθισμένοι χλοοτάπητες, ψυχρής εποχής, που είναι πράσινοι και τον χειμώνα.

Φτάνει σε ύψος τα 10 - 12 εκ.

Πρέπει να κουρεύεται τακτικά.

Υπάρχουν στενόφυλλες και πλατύφυλλες ποικιλίες φεστούκας.

Ο ρυθμός ανάπτυξής του είναι μέτριος.

Αναπτύσσεται κατά πλάτος με το ‘‘αδέλφωμα’’ των βλαστών. Δεν μπορεί να καλύψει μεγάλα κενά.

Προτιμά εδάφη μέσης σύστασης, πλούσια σε οργανική ουσία και με καλή αποστράγγιση.

Προτιμά ηλιαζόμενες θέσεις.

Υπάρχει μίγμα ειδικών ποικιλιών με αντοχή σε ημισκιερές θέσεις.

Αντέχει σε πολύ περπάτημα. Ειδικό μίγμα ποικιλιών χρησιμοποιείται στα γήπεδα ποδοσφαίρου.

Αντέχει σε παραθαλάσσιες θέσεις.

Αντέχει στις χαμηλές θερμοκρασίες. Παγώνει στους –30 οC.

Χρησιμοποιείται σε ψυχρές περιοχές ως χλοοτάπητας.

Το προτιμούμε στις περιπτώσεις όπου θέλουμε χλοοτάπητα υψηλής αισθητικής και ολόκληρο το έτος.

Πολλαπλασιάζεται με σπόρο όλες τις εποχές.

Κυκλοφορεί στην αγορά και ως έτοιμος χλοοτάπητας.

Καλά είναι να αποφεύγεται η σπορά τον Ιούλιο με τους καύσωνες.

Καλοκαιρινά είδη – Αγριάδα

Πολυετές, αγροστώδες θερμόφιλο, έρπον εδαφοκαλυπτικό φυτό.

Είναι κοσμοπολίτικο ζιζάνιο.

Ποικιλίες του με πολύ μικρή περίοδο λήθαργου τον χειμώνα κατάγονται από τροπικές περιοχές της Α. Αφρικής.

Φτάνει σε ύψος τα 10 - 15 εκ. Σχηματίζει πυκνό και ανθεκτικό χλοοτάπητα. Πρέπει να κουρεύεται τακτικά.

Τα φύλλα του είναι κοντά, λεπτά, τραχιά και γκριζοπράσινα. Είναι μικρότερα και στενότερα από του κικούγιου.

Επεκτείνεται ακτινωτά με εφαπτόμενους στο έδαφος βλαστούς (στόλωνες) οι οποίοι ξεκινούν από την ριζωματώδη ρίζα και ριζοβολούν και βλαστάνουν σε κάθε κόμπο.

Ο ρυθμός ανάπτυξής του είναι πολύ γρήγορος.

Κλείνει πολύ γρήγορα τα όποια κενά δημιουργηθούν.

Δεν έχει ιδιαίτερες εδαφικές απαιτήσεις.

Προτιμά ηλιαζόμενες θέσεις.

Αντέχει σε πολύ περπάτημα. Αντέχει περισσότερο από άλλους χλοοτάπητες στην ξηρασία.

Αντέχει σε παραθαλάσσιες θέσεις και υφάλμυρα νερά.

Τον χειμώνα ανάλογα με την ποικιλία ξηραίνεται για λίγο ή περισσότερο και την άνοιξη αναβλαστάνει.

Δεν αντέχει στις χαμηλές θερμοκρασίες. Παγώνει στους –5 οC.

Χρησιμοποιείται σε ζεστές περιοχές σε ολόκληρο τον κόσμο ως χλοοτάπητας.

Το προτιμούμε σε ζεστές περιοχές ιδιαίτερα σε περιοχές που μας ενδιαφέρουν το καλοκαίρι όπως εξοχικά, κάμπινγκ κλπ.

Πολλαπλασιάζεται με σπόρο την άνοιξη.

Η ποσότητα του σπόρου είναι 10 – 15 gr./m.

Κυκλοφορεί στην αγορά και ως έτοιμος χλοοτάπητας.

Νέες ποικιλίες αγριάδας κυκλοφορούν τελευταία στην αγορά με ακόμα καλύτερη συμπεριφορά στην περίοδο του χειμώνα στην κατανάλωση νερού, στο πάτημα κλπ.

Καλοκαιρινά είδη – Κικούγιου

Προέρχεται από την Ανατολική Αφρική.

Είναι θερμόφιλο σιτηρό.

Έχει βαθύτερο ριζικό σύστημα από τα ψυχρόφιλα. 

Παρουσιάζει μεγαλύτερη αντοχή στο χαμηλό κούρεμα, στην υψηλή θερμοκρασία στην ξηρασία στην φθορά και την καταπόνηση.

Παρουσιάζει μικρή αντοχή στις χαμηλές θερμοκρασίες.

Τον χειμώνα χάνει το πράσινο χρώμα και είναι σε λήθαργο.

Αντέχει στα σκληρά νερά.

Έχει ανοιχτό πράσινο χρώμα και πλατύτερο φύλλο από την αγριάδα και τα ψυχρόφιλα είδη.

Αναπτύσσεται ακτινωτά με υπέργειους βλαστούς που ριζώνουν στους κόμπους τους (στόλωνες) και με υπόγειους βλαστούς (ριζώματα).

Είναι ικανότατο φυτό και πολύ εύκολο στην συντήρησή του.

Μπορούμε να μιλάμε για ένα νέο ζιζάνιο που θα δημιουργήσει πολλά προβλήματα στην Γεωργία.

Πολλαπλασιάζεται με σπόρο αλλά και αγενώς με μοσχεύματα στολώνων ή ριζωμάτων.

Με τα μισά κουρέματα, την μισή κατανάλωση νερού, την μισή γενικά συντήρηση έχουμε ένα ικανοποιητικό αισθητικό και ένα άριστο λειτουργικό αποτέλεσμα σε σχέση με τους χλοοτάπητες των χειμερινών σιτηρών.

Από την στιγμή που θα το επιλέξουμε ως το είδος του χλοοτάπητα είναι δύσκολη η αλλαγή του. Απαιτούνται πολλοί ψεκασμοί με κατάλληλο για τα πολυετή ριζωματώδη ζιζάνια. Ένα ρίζωμα να παραμείνει ζωντανό στο έδαφος θα αναβλαστήσει θα μολύνει τον νέο χλοοτάπητα και τελικά θα επικρατήσει πάλι.

Διχόνδρα

Αειθαλές, έρπον, εδαφοκαλυπτικό φυτό.

Κατάγεται από την Αυστραλία και την Ν. Ζηλανδία.

Φτάνει σε ύψος τα 10 - 15 εκ.

Σχηματίζει πυκνό και όμορφο χλοοτάπητα.

Τα φύλλα του είναι μικρά, πράσινα και έχουν σχήμα νεφρού.

Στην χώρα μας δεν ανθίζει.

Ο ρυθμός ανάπτυξής του είναι γρήγορος. Κλείνει πολύ γρήγορα τα όποια κενά δημιουργηθούν.

Προτιμά εδάφη γόνιμα, ελαφρά και στραγγερά.

Προτιμά ηλιαζόμενες ή ημισκιερές θέσεις.

Αντέχει μέτριο περπάτημα.

Η αντίληψη ότι δεν χρειάζεται κούρεμα είναι λάθος. Καλά είναι να κουρεύεται κάθε 1 ή 2 μήνες.

Απαραίτητα είναι τα βοτανίσματα σε έναν εξασθενημένο χλοοτάπητα διχόνδρας.

Το σύστημα αυτόματης άρδευσης και η κατεργασία του εδάφους πριν τη σπορά, γίνεται όπως και στους άλλους χλοοτάπητες. 

Δεν αντέχει στις χαμηλές θερμοκρασίες. Παγώνει στους –5 οC.

Χρησιμοποιείται για εδαφοκάλυψη. Σπέρνεται ανάμεσα σε πλάκες σε πλακόστρωτα και διαδρόμους.

Επειδή το κούρεμά του δεν είναι απαραίτητο το προτιμούμε σε σημεία που δεν είναι εύκολο να κουρευτούν και ανάμεσα σε φυτά. Επίσης το προτιμούμε σε σκιερές περιοχές.

Πολλαπλασιάζεται με σπόρο την άνοιξη.

Κυκλοφορεί και ως έτοιμος χλοοτάπητας.

Πολλές φορές το συναντούμε ως ζιζάνιο σε άλλους χλοοτάπητες.

Χλοοτάπητας-Εγκατάσταση

Προδιαγραφές Σπόρου

  • Να είναι από γνωστό οίκο.
  • Να διαθέτει τα απαραίτητα πιστοποιητικά.
  • Να είναι σε σφραγισμένες συσκευασίες.
  • Να αναγράφονται τα είδη και οι ποικιλίες με τα ποσοστά που συμμετέχουν στο μίγμα.
  • Να είναι πρόσφατης παραγωγής ώστε η βλαστικότητα του να είναι ικανοποιητική.
  • Να είναι καθαρός από σπόρους άλλων ειδών.
  • Να είναι απεντομωμένος και απολυμασμένος.
  • Πρέπει να είναι κατάλληλα αποθηκευμένος.

Το Έδαφος

  • Να είναι γόνιμο, προερχόμενο από επιφανειακά στρώματα.
  • Να είναι κοσκινισμένο και να μην περιέχει πέτρες, ρίζες, ξένα υλικά ή βώλους αργίλου.
  • Να έχει σύσταση αμμοαργιλώδη. Δηλαδή να περιέχει άμμο (τα χονδρόκοκκα συστατικά του χώματος, η μεγάλη αναλογία των οποίων, σε ένα έδαφος το χαρακτηρίζει αμμώδες) σε αναλογία πάνω από 55%.
  • Να έχει μέσο Ph.
  • Να δεχτεί την κατάλληλη κατεργασία.

Για τα περισσότερα είδη χλοοτάπητα το ph του εδάφους πρέπει να κυμαίνεται μεταξύ 5,5 και 6,0. Η διχόνδρα αναπτύσσεται σε ph μεγαλύτερο του 7.

Σε πολύ όξινα εδάφη (ph < 5) προσθέτουμε ανθρακικό ασβέστιο. Μία ενδεικτική δόση είναι 60 γραμ. ανά τ.μ. στα αμμώδη εδάφη ως και διπλάσια στα αργιλώδη.

Σε πολύ αλκαλικά εδάφη συνιστάται η προσθήκη θείου. Μία ενδεικτική δόση για μείωση του ph κατά μία μονάδα, είναι, για σκόνη θείου, 25 γραμ. ανά τ.μ. σε ελαφρά, αμμώδη εδάφη και η διπλάσια στα αργιλώδη.

Η προσθήκη τύρφης επίσης μειώνει το ph.

H προσθήκη ποταμίσιας άμμου ή κηπευτικού περλίτη βελτιώνει την αναλογία των χοντρόκοκκων συστατικών στο χώμα (κοκκομετρική σύσταση)

Όλα τα βελτιωτικά ‘’σπέρνονται’’ ομοιόμορφα σε όλη την έκταση και ενσωματώνονται στο βάθος που επιθυμούμε με φρέζα.

Τα φάρμακα

Εντομοκτόνο εδάφους για την καταπολέμηση των μερμηγκιών ή άλλων εντόμων τα οποία μεταφέρουν τους σπόρους στην φωλιά τους.

Μυκητοκτόνο εδάφους για την πρόληψη και καταστολή μυκητολογικών προσβολών που πιθανών θα εμφανιστούν στα νεαρά σπορόφυτα.

Αυτοσχέδιο σύστημα απώθησης πουλιών που ενδεχομένως θα προσελκυστούν από τους σπόρους.

Ζιζανιοκτόνο, εκλεκτικό για την καταπολέμηση των πλατύφυλλων ζιζανίων που πιθανόν να φυτρώσουν παράλληλα με το φύτρωμα του χλοοτάπητα. 

Εποχή σποράς

Τα ψυχρόφιλα είδη δεν πρέπει να σπέρνονται από 15 Ιουνίου μέχρι 15 Αυγούστου.

Τα θερμόφιλα είδη πρέπει να σπέρνονται την άνοιξη αφού η θερμοκρασία ανέβει στους 25 οC ως τον Σεπτέμβρη με εξαίρεση την πολύ θερμή περίοδο.

Απαραίτητο είναι να μην υπάρχουν δυνατοί άνεμοι.

Το έδαφος κατά την φάση της κατεργασίας πρέπει να είναι στο ‘’ρώγο’’ του. Άρα η βροχερή περίοδος αποκλείεται.

Αν το χώμα είναι ξηρό προηγείται πολύ καλό πότισμα και όταν έρθει στο ‘’ρώγο’’ του αρχίζει η κατεργασία.

Κατεργασία του εδάφους

Καθαρισμός του χώρου από οτιδήποτε ξένο υλικό.

Ζιζανιοκτονία. Για τα ριζωματώδη σιτηρά (αγριάδα) απαιτούνται ψεκασμοί με κατάλληλο ζιζανιοκτόνο ώσπου να εξοντωθούν όλα τα ριζώματα. 

Πρώτο φρεζάρισμα σε βάθος 20 – 30 εκ., αφαίρεση ξένων υλών και πετρών.

Διαμόρφωση της επιφανείας του εδάφους.

Ενσωμάτωση τύρφης, περλίτη και σύνθετου λιπάσματος 15-15-15 (30 kg/ στρέμμα).

Πότισμα για να καθίσουν τα χώματα.

Διόρθωση μικροκαθιζήσεων με επιφανειακές επιχωματώσεις, τελική ισοπέδωση δίνοντας ταυτόχρονα και τις κλίσεις που απαιτούνται.

Ψιλοχωμάτισμα, τσουγκράνισμα.

Χώρισμα επιφανείας σε σποριές πλάτους 1 m, σπορά με σπαρτική μηχανή 40 gr. σπόρου ανά τ.μ., ή σπορά με το χέρι και κάλυψή του σπόρου με χτυπητό τσουγκράνισμα και κυλίνδρισμα με κύλινδρο βάρους 40 κιλών.

Προσθήκη εντομοκτόνου για μερμήγκια και άλλα έντομα.

Προσθήκη μυκητοκτόνου κατάλληλου για καταπολέμηση μυκήτων εδάφους.

Πότισμα. Εννοείται ότι πριν από τα παραπάνω έχει εγκατασταθεί σύστημα αυτομάτου ποτίσματος, με τους υπόγειους σωλήνες σε τέτοιο βάθος ώστε να μην έχουμε ζημιές με την φρέζα, έχει ρυθμιστεί και δοκιμαστεί ώστε μετά την σπορά να αρχίσει αμέσως η λειτουργία του.

Κάνουμε πιθανόν και δεύτερο ή και τρίτο πότισμα σε μία μέρα ώστε η επιφάνεια του εδάφους να παραμένει πάντα υγρή για το γρήγορο φύτρωμα.

Χλοοτάπητας-Συντήρηση

Καθαρισμός – Ξένα αντικείμενα

Μία βασική υποχρέωση του συντηρητή του κήπου είναι ο καθαρισμός του από οτιδήποτε ξένο αντικείμενο με τον κήπο βρίσκεται στην επιφάνειά του.

Ιδιαίτερα σε δημόσιους κήπους μπορεί να βρει κανείς οτιδήποτε. Άδεια κουτιά συσκευασιών τσιγάρων, αναψυκτικών, σακούλες και διάφορα άλλα συχνά ‘‘στολίζουν’’ τον χλοοτάπητα.

Ο κηπουρός έχει μαζί του το διπλό καρότσι σκουπιδιών και στον ένα κάδο τοποθετεί όλα αυτά τα σκουπίδια σε πλαστικό σάκκο. Στο τέλος δένει τον σάκο και τον ρίχνει στον πλησιέστερο ‘‘κάδο’’ σκουπιδιών του Δήμου. 

Η απαίτηση του ιδιοκτήτη για καθαριότητα καθορίζει και την συχνότητα των επισκέψεων του κηπουρού στον κήπο.

Ο καθαρισμός των ‘‘σκληρών’’ επιφανειών ιδιαίτερα σε μεγάλους κήπους είναι συνήθως αρμοδιότητα του καθαριστή και όχι του συντηρητή του κήπου.

Σε μία διαπραγμάτευση για την ανάληψη του έργου της συντήρησης κάποιου κήπου είναι σημαντικό να ξεκαθαρίζεται αν ο καθαρισμός αυτών των επιφανειών είναι μέσα στα καθήκοντα του κηπουρού ή όχι.

Φυτικά υπολείμματα

Ο κηπουρός συναντά κάθε φορά που επισκέπτεται τον κήπο πεσμένα φύλλα από θάμνους και δένδρα, φυλλοβόλα αλλά και αειθαλή. Τα φύλλα αυτά μαζί με τα όποια ‘‘ξένα’’ με τον κήπο αντικείμενα μειώνουν σημαντικά την αισθητική του κήπου αλλά δημιουργούν και προβλήματα στα φυτά.

Ιδιαίτερα το φθινόπωρο με την πολύ έντονη πτώση φύλλων από τα φυλλοβόλα δένδρα και θάμνους η ποσότητα των πεσμένων φύλλων πάνω στον χλοοτάπητα ή σε μικρά εποχιακά ή πολυετή φυτά είναι τόσο μεγάλη που τους δημιουργεί συνθήκες ασφυξίας και έλλειψης φωτισμού. 

Επίσης με την εργασία του ο συντηρητής του κήπου, δημιουργεί μία σημαντική ποσότητα ‘’απορριμμάτων’’ που είναι ‘‘φυτικά - οργανικά υπολείμματα’’.

Το προϊόν του κουρέματος του χλοοτάπητα, του κλαδέματος και του ξεχορταριάσματος είναι μαζί με τα πεσμένα φύλλα, άνθη και καρπούς ένα σημαντικό υλικό το οποίο οφείλουμε να διαχειριστούμε.

Το υλικό αυτό φεύγοντας από τον κήπο και πηγαίνοντας στα σκουπίδια παίρνει μαζί του θρεπτικά συστατικά και μας υποχρεώνει να τα αναπληρώσουμε στο έδαφος με την χρήση λιπασμάτων.

H διακίνηση του ογκώδους αυτού υλικού μαζί με τα οικιακά και άλλα στερεά απόβλητα (σκουπίδια) στις χωματερές είναι μία πολύ ακριβή διαδικασία με πλήθος οικολογικά προβλήματα.

Εξοπλισμός

Ο Εξοπλισμός για τις ανάγκες του καθαρισμού του κήπου, αναλόγως της έκτασής του είναι :

Ατσαλόσκουπα (συρμάτινη σκούπα), ένα από τα βασικά εργαλεία του κηπουρού, μαζί με τσουγκράνες, κοινές σκούπες και φαράσια.

Κύλινδρος καθαρισμού. Είναι μηχάνημα ισχύος 2 – 5 Hp. που διαθέτει περιστρεφόμενο κύλινδρο για την συλλογή και απομάκρυνση των σκουπιδιών.

Βούρτσα καθαρισμού. Είναι μηχάνημα ισχύος 2 – 5 Hp. που διαθέτει περιστρεφόμενες βούρτσες για την συλλογή και απομάκρυνση των σκουπιδιών.

Απορροφητήρας.  Είναι μηχάνημα ισχύος 1 – 2 Hp. που απορροφά ελαφρά σκουπίδια κυρίως φύλλα και τα συγκεντρώνει σε σάκκο.

Φυσητήρας. Είναι μηχάνημα ισχύος 1 – 2 Hp. που με την βοήθεια ρεύματος αέρα συγκντρώνει ελαφρά σκουπίδια κυρίως φύλλα σε συγκεκριμένες θέσεις ώστε με άλλο εργαλείο να συγκεντρωθούν και να τοποθετηθούν σε σακκούλα.

Με την χλοοκοπτική μηχανή μπορεί να καθαριστεί ο χλοοτάπητας από πεσμένα φύλλα, πευκοβελόνες κλπ..

Αυτοκινούμενα μηχανικά σάρωθρα, με κυλινδρικές βούρτσες και αναρροφητική αντλία για τον καθαρισμό δρόμων, πλακόστρωτων κλπ σε μεγάλους χώρους.

Κούρεμα

Μία πολύ βασική εργασία, η πρώτη με την οποία, συνήθως, ξεκινά ο κηπουρός τις εργασίες συντήρησης του κήπου, σε κάθε τακτική επίσκεψή του, είναι το κούρεμα του χλοοτάπητα.

Το συνεχές κούρεμα αποτρέπει την δημιουργία βλαστού και την ολοκλήρωση του βιολογικού κύκλου του φυτού.

Ευνοεί το αδέλφωμα των φυτών (σιτηρών, αγροστωδών) και συνεπώς πυκνώνει τον χλοοτάπητα.

Εξαρτάται από πολλούς παράγοντες όπως:

Tο φυτικό είδος, το έδαφος, την συντήρηση, την εποχή, την χρήση, κλπ. με συνέπεια να μην μπορεί να οριστεί με ακρίβεια.

Γενικά από την άνοιξη ως το φθινόπωρο γίνεται ένα κούρεμα την εβδομάδα.

Τους χειμωνιάτικους μήνες η συχνότητα των κουρεμάτων μπορεί να φτάσει και σε ένα τον μήνα.

Ριζοτομή

Σχεδόν σε όλα στα είδη του χλοοτάπητα υπάρχει επέκταση επιφανειακή και υπόγεια προς όλες τις κατευθύνσεις. Αυτό είναι ωφέλιμο γιατί πυκνώνει και καλύπτει κενά.

Επεκτείνεται έξω από τα όριά του και δημιουργεί προβλήματα. Οι καλοκαιρινοί χλοοτάπητες (αγριάδα, κικούγιου) έχουν πολύ πιο έντονη την τάση να επεκτείνονται.

Σε κάθε κούρεμα γίνεται έλεγχος των άκρων του.

Αερισμός

Ο χλοοτάπητας είναι το τμήμα του κήπου που δεν σκαλίζεται ποτέ.

Με τον καιρό λοιπόν, το έδαφος κάτω από τον χλοοτάπητα, υφίσταται μία συμπίεση.

Αυτό σημαίνει ότι οι πόροι του εδάφους, πολύ χρήσιμοι όπως έχουμε ήδη αναφέρει, μικραίνουν με αποτέλεσμα η κυκλοφορία του νερού και του αέρα μέσα από αυτούς να δυσχεραίνεται.

Οι ρίζες λοιπόν θα αντιμετωπίσουν δυσκολίες στο έργο τους και το φυτό δεν θα αναπτύσσεται κανονικά.

Η συμπίεση μπορεί να οφείλεται :

  • Στην καταπόνηση από υπερβολική χρήση ιδιαίτερα σε αθλητικούς χώρους και πάρκα που δέχονται πολλούς επισκέπτες.
  • Στην κυκλοφορία κηπουρών και μεγάλων μηχανημάτων συντήρησης του κήπου.
  • Στην άρδευση ή τις βροχοπτώσεις. Γενικά μεγάλες σταγόνες νερού επιτείνουν την συμπίεση.
  • Σε άλλες εργασίες και δραστηριότητες που μπορεί να γίνονται στον κήπο.

Τα προβλήματα που προκαλεί η συμπίεση του εδάφους στα φυτά είναι :

  • Μείωση του πορώδους του εδάφους.
  • Μηχανικά προβλήματα στην ανάπτυξη των ριζών.
  • Περιορισμός της κυκλοφορίας του Αζώτου και των άλλων αερίων στο έδαφος.
  • Μείωση της διήθησης του νερού προς τα κάτω.
  • Καθυστέρηση της θέρμανσης των ριζών τις πρωινές ώρες.
  • Καθυστέρηση της αποσύνθεσης της οργανικής ουσίας.

Αερισμός είναι η καλλιεργητική φροντίδα με την οποία το συμπιεσμένο έδαφος ανακουφίζεται με τα καλά αποτελέσματα στην ανάπτυξη των φυτών.

Γίνεται με την βοήθεια ειδικών μηχανημάτων τα οποία διαθέτουν εξαρτήματα τα οποία εισερχόμενα στο έδαφος δημιουργούν διόδους για τον αέρα και τα υγρά στοιχεία.

Το μήκος των εξαρτημάτων αυτών κυμαίνεται από 10 ως 40 εκ.

Υπάρχουν διάφοροι τύποι μηχανημάτων, αυτοκινούμενα ή ελκυόμενα και φέρουν τα εξαρτήματα σε κύλινδρο.

Όσον αφορά το σχήμα των εξαρτημάτων έχουμε τα παρακάτω είδη :

Με συμπαγή εξαρτήματα τα οποία διεισδύουν στο έδαφος και δημιουργούν οπή διαμέτρου 8 ως 22 χιλ.

Με κοίλα εξαρτήματα τα οποία με την διείσδυση τους στο έδαφος αφαιρούν και ένα κομμάτι εδάφους (καρότο).

Με λεπιδοειδή εξαρτήματα τριγωνικής ή τραπεζοειδούς διατομής, τα οποία διεισδύοντας δημιουργούν δίοδο μικρού πλάτους.

Για μικρούς κήπους υπάρχουν και χειροκίνητα εργαλεία αερισμού (πηρούνες). Η διείσδυση επιτυγχάνεται με την πίεση του ποδιού του χειριστή.

Σε χλοοτάπητες που δεν δέχονται πιέσεις εφαρμόζεται μία φορά ετησίως, το φθινόπωρο σε ολόκληρη την επιφάνεια του χλοοτάπητα σε βάθος 8-15 εκ.

Σε χλοοτάπητες που πατιούνται συνεχώς απαιτείται μία εφαρμογή μία φορά ανά μήνα ή δίμηνο.

Εξαραίωση (Αντι Thach)

Με την πάροδο του χρόνου μεταξύ του εδάφους και της πράσινης – υγιούς ζώνης του χλοοτάπητα αναπτύσσεται ένα στρώμα – πλέγμα νεκρών και ζωντανών βλαστών το οποίο ονομάζεται thatch.

Όταν το πάχος του tatch είναι μέχρι 5 χιλ. σε ορισμένες περιπτώσεις (πχ. Αθλητικοί χώροι) είναι καλό επειδή βοηθά στην προστασία του χλοοτάπητα από φθορά, καύσωνα, ξηρασία, κλπ.

Όταν το πάχος του tatch υπερβεί τα 10 χιλ. αρχίζει να δημιουργεί προβλήματα και απαιτείται η αφαίρεση του. Η εργασία της αφαίρεσης λέγεται εξαραίωση ή αραίωση ή αντι tatch.

Πρόληψη της δημιουργίας tatch μπορεί να γίνει με :

  • Διατήρηση του PH στα όρια μεταξύ 6 – 7.
  • Διατήρηση του εδάφους σε κατάσταση ‘’ρώγου’’.
  • Ανανέωση και βελτίωση των συνθηκών αερισμού του εδάφους.
  • Ελαφρά επιχωμάτωση.
  • Περιορισμός των υπερβολικών αζωτούχων λιπάνσεων.
  • Σταδιακή μεταβολή του ύψους κοπής.
  • Χρήση ποικιλιών που δεν δημιουργούν tatch.

Τα είδη που συνήθως δημιουργούν στρώμα tatch είναι :

  • Cynodon
  • Sporobolus
  • Pennisetum
  • Stenotaphrum
  • Agrostis palustris

Η εξαραίωση γίνεται με ειδικά χλοοκοπτικά μηχανήματα τα οποία αραιώνουν τους βλαστούς του χλοοτάπητα και αφαιρούν το στρώμα που υπάρχει.

Οι χλοοκοπτικές μηχανές εξαραίωσης, διαθέτουν λεπίδες τριγωνικές ή ορθογώνιες τοποθετημένες παράλληλα μεταξύ τους σε άξονα, οι οποίες περιστρέφονται πάνω στον άξονα κάθετα προς το έδαφος. Η απόσταση μεταξύ των λεπίδων είναι 2 – 5 εκ.

Είναι επιθυμητό οι μηχανές αυτές να διαθέτουν και κύλινδρο με ανάγλυφες ραβδώσεις, ώστε να ανασηκώνονται οι βλαστοί του χλοοτάπητα και να γίνεται καλύτερη κοπή.

Το βάθος της κοπής ποικίλει ανάλογα με το επιθυμητό αποτέλεσμα.

Βάθος κοπής που φτάνει το μισό του ύψους του χλοοτάπητα, αφαιρεί φύλλωμα, μέρος των στολώνων και βλαστούς που είναι έτοιμοι να καρποφορήσουν (πλαγιοφυής βλάστηση).

Βάθος κοπής ίσο με το ύψος του χλοοτάπητα, αφαιρεί περισσότερο υλικό που περιλαμβάνει ρίζες και χώμα. Η μέθοδος αυτή χρησιμοποιείται κυρίως σε περιπτώσεις ανανέωσης του χλοοτάπητα.

Η εποχή της εξαραίωσης για τα ψυχρόφιλα είδη χλοοτάπητα είναι νωρίς την άνοιξη και νωρίς το φθινόπωρο. Και για τα θερμόφιλα είδη είναι μέσα άνοιξης ως αρχές καλοκαιριού.

Κατά την εξαραίωση θα πρέπει να γίνει καταπολέμηση των ζιζανίων που πιθανόν θα αναπτυχθούν μετά την εξαραίωση. Επίσης θα πρέπει να μην διασπείρουμε ασθένειες από μολυσμένα σημεία σε ολόκληρο τον χλοοτάπητα.

Κυλίνδρισμα

Είναι απαραίτητο  στην εγκατάσταση του χλοοτάπητα αλλά σε μερικές περιπτώσεις εφαρμόζεται και σε εγκατεστημένους χλοοτάπητες.

Οι περιπτώσεις όπου συνιστάται κυλίνδρισμα είναι :

  • Μετά από βαρύ χειμώνα όπου το χώμα έχει ανασηκωθεί από τους παγετούς.
  • Όταν υπάρχουν ανωμαλίες στην επιφάνεια του εδάφους οι οποίες μπορούν να εξομαλυνθούν.
  • Για την καλύτερη ενυδάτωση των ριζών όπου έχουμε πολύ χαλαρά εδάφη.
  • Σε χλοοτάπητες γηπέδων golf, bowling και tennis.

Οι κύλινδροι που χρησιμοποιούμε είναι :

  • Ωθούμενοι ή συρόμενοι από άνθρωπο ή μικρό τραχτέρ.
  • Αυτοκινούμενοι με δυνατότητα χρήσης δονητή.
  • Σταθερού βάρους με δυσκολίες στην μεταφορά.
  • Μεταβλητού βάρους, δηλαδή δοχεία που γεμίζουν με νερό και αδειάζουν μετά την χρήση.

Η επιλογή του βάρους του κυλίνδρου γίνεται με βάση τα παρακάτω :

  • Σύσταση του εδάφους
  • Είδος του χλοοτάπητα
  • Υγροσκοπική κατάσταση του εδάφους.
  • Γενικώς δεν κυλινδρίζουμε πολύ υγρά και βαριά εδάφη.

Επιχωμάτωση (Top Dressing)

Επιχωμάτωση είναι η κάλυψη του χλοοτάπητα με μίγμα χώματος και εδαφοβελτιωτικών ή άμμου.

Γίνεται για τους παρακάτω λόγους :

  • Μείωση του thach επειδή με την κάλυψη αποσυντίθενται πιο γρήγορα οι νεκροί βλαστοί.
  • Αύξηση της ελαστικότητας του χλοοτάπητα.
  • Εξομάλυνση τυχόν ανωμαλιών.
  • Επιτάχυνση της ανάρρωσης μετά από ασθένειες, τραυματισμούς κλπ.
  • Προστασία ορισμένων ειδών από παγετούς.
  • Ανανέωση παλαιού αραιού χλοοτάπητα.

Η εργασία της επιχωμάτωσης μπορεί να γίνει όλες τις εποχές. Το πάχος της κυμαίνεται από 3 ως 20 χιλ.

Το υλικό μπορεί να είναι κοσκινισμένο χώμα εμπλουτισμένο με βελτιωτικά και λιπάσματα ή ακόμα και άμμος.

Πρέπει να είναι καλύτερο από το υπάρχον για να του βελτιώνει την σύνθεση.

Μπορεί να περιέχει και σπόρο για την πύκνωση του χλοοτάπητα.

Η εργασία μπορεί να γίνει σε μικρή έκταση με φτυάρια αλλά σε μεγάλη έκταση γίνεται με ειδικά μηχανήματα τους αμμοδιανομείς.

Η επιχωμάτωση ακολουθεί το κούρεμα, τον αερισμό και την εξαραίωση.

Αν υπάρχουν μεγάλες λακκούβες ή σημεία που ‘’κρατάει’’ νερό γίνεται με τοπική επιχωμάτωση και μετά σε δεύτερο χέρι γίνεται ομοιόμορφη επιχωμάτωση σε όλη την έκταση.

Ακολουθεί πολύ καλό πότισμα.

 

Έτοιμος Χλοοτάπητας

Αν επιθυμούμε για οποιονδήποτε λόγο να εγκαταστήσουμε χλοοτάπητα άμεσα, τελευταία είναι εφικτό και κερδίζει συνεχώς έδαφος.

Δεν αλλάζει τίποτα στην κατεργασία του εδάφους παρά μόνο η σπορά αντικαθίσταται με την τοποθέτηση του έτοιμου χλοοτάπητα.

Τα κριτήρια με τα οποία επιλέγουμε το είδος, οι ανάγκες του σε πότισμα, σε συντήρηση, οι αντοχές του σε πάτημα είναι απολύτως ίδια.

Αντί να σπείρουμε, στρώνουμε τον έτοιμο χλοοτάπητα που έχουμε προμηθευτεί σε «τόπια».

Τα πλεονεκτήματά του είναι :

  • Έχουμε άμεσα αισθητικά αποτελέσματα.
  • Λειτουργικά ο χλοοτάπητας είναι έτοιμος (για πάτημα) σε δύο εβδομάδες αντί για δύο μήνες.
  • Αποφεύγουμε τα βοτανίσματα που απαιτούνται όταν σπέρνουμε τον χλοοτάπητα.
  • Σε περιπτώσεις όπως σε επικλινή εδάφη που η σπορά είναι δύσκολη η λύση του έτοιμου είναι πιο εύκολη.

Τα μειονεκτήματά του είναι :

  • Είναι ακριβότερος στην εγκατάσταση.
  • Πρέπει να τον παραγγείλουμε κάποιες μέρες πριν και όταν τον παραλάβουμε πρέπει να τον τοποθετήσουμε άμεσα.
  • Μερικές φορές δεν βρίσκουμε έτοιμο χλοοτάπητα καλής ποιότητας δηλαδή να είναι καλά ριζωμένος.
  • Για μικρές ποσότητες τα μεταφορικά του είναι ακριβά.

Οι χωματουργικές εργασίες εκτελούνται με τον ίδιο ακριβώς τρόπο όπως και στην περίπτωση που θα σπείρουμε τον χλοοτάπητα.

Τα κριτήρια επιλογής του είδους του χλοοτάπητα παραμένουν τα ίδια.

Απαιτείται ιδιαίτερη προσοχή στην τοποθέτηση των λωρίδων και συχνά ποτίσματα τις πρώτες μέρες ώστε να γίνει επικόλληση των λωρίδων μεταξύ τους και μεταξύ αυτών και του εδάφους.

Μετά από μία εβδομάδα απαιτείται καλό κυλίνδρισμα με κύλινδρο μεγάλου βάρους.

Background Image